Playa Blanca, Lanzarote: het havenstadje aan de zuidrand van het eiland

De veerboot naar Corralejo vertrekt van dezelfde kade waar de boten van Playa Blanca ooit de vangst van de dag losten, en vijfentwintig minuten later meert hij aan op Fuerteventura. Dat ene detail verklaart het grootste deel van dit stadje op de droge zuidpunt van Lanzarote: het is een werkende haven die een resort om zich heen liet groeien, geen resort dat toevallig een haven bezit. Kleine bootjes brengen nog steeds octopus en vieja — papegaaivis — aan land, op een paar minuten lopen van waar gezinnen 's ochtends hun ligstoelen claimen. Alles is hier lager en warmer van toon dan Puerto del Carmen verderop aan de kust, en de hele plek is georganiseerd rond een lange zeeboulevard in plaats van een strip.

Waar Playa Blanca bekend om staat

Het stadje begon als een kleine vissersnederzetting op de zuidpunt van het eiland, en het vreemde, nogal wonderbaarlijke ding is dat de visserij nooit is verhuisd om plaats te maken voor de hotels. De haven waar die handel nog steeds plaatsvindt, ligt midden in de oude kern, op een paar minuten van het hoofdstrand. Al het andere groeide eromheen — eerst de boulevard, dan de resorthotels die zich westwaarts richting Marina Rubicón uitstrekken, dan de appartementencomplexen erachter, en alles blijft beleefd laag bij de grond.

Het strand van Playa Blanca zelf is klein en heeft de Blauwe Vlag, verscholen in de oude kern en omringd door bars, wat betekent dat je kunt zwemmen, je kunt afdrogen en binnen vier minuten een koffie in je hand hebt. Die compactheid is de bepalende kwaliteit van het stadje. Het is het volwassen uiteinde van de kust van Lanzarote, en dat weet het: koppels en gezinnen die rustig water en korte wandelingen willen, duikers en snorkelaars die naar Museo Atlántico en de baaien van Papagayo gaan, eilandhoppers die de overtocht naar Corralejo plannen, en iedereen die de beste vis van het eiland wil zonder naar Arrecife te hoeven rijden.

Het is beslist niets voor nachtbrakers. Buiten de piekweken in de zomer sluit het stadje vroeg, en als je vakantie ervan afhangt om de baaien van Papagayo zelfstandig te bereiken zonder auto of fiets, zul je een groot deel van de week gefrustreerd rondlopen. Alle anderen krijgen een stadje waar het luidste geluid na middernacht meestal de zee is.

Waar te eten en drinken

Het eten splitst zich netjes langs de zeekant. Het havendeel doet ongekunstelde verse vis; Marina Rubicón doet de opgedirkte versie met uitzicht op het jachtdek. Beide uiteinden zijn te voet bereikbaar vanaf de meeste hotels in het centrum, en dat is een geschenk — je kunt om zeven uur beslissen welke versie van de avond je wilt.

Begin waar de locals beginnen. Sergio, aan de Calle Limones met uitzicht op de oude haven, is de favoriet voor gegrilde verse vis en zeevruchten, en de 4,8-score is geen toeval: het terras kijkt recht naar beneden op de bootjes die de vis leveren, en het instinct van de keuken is om zo weinig mogelijk aan een vis te doen.

Loop westwaarts langs de boulevard en het register verandert. Bovenaan de culinaire rangorde van het eiland staat Kamezí, in Kamezí Boutique Villas — het enige Michelin-sterrenrestaurant van Lanzarote, met één tasting menu op basis van lokale producten. Voor €180 is het een weloverwogen gelegenheid in plaats van een gewone dinsdag, en het scoort 4,7 bij mensen die precies dat wisten toen ze binnenkwamen.

Marina Rubicón is waar het stadje de zonsondergang goed doet. Casa Carlos bedient de as zeevruchten-en-steak met uitzicht over de aangemeerde jachten, en het is zo'n plek met een 4,6-score waar een lang diner stilletjes een lange avond wordt terwijl het licht oranje wordt op de masten.

Voor het uur ervoor of erna is Cafe Terreza het antwoord aan de marina — mojito's, een 4,6-score en het beste mensenkijken van de haven in het stadje, wat in Playa Blanca betekent: bemanningen die dekken afspuiten en kinderen die door de zuilengangen rennen. Qua budget is het stadje eerlijk gezegd middenklasse: pubmaaltijden en ketenkoffiezaken kosten ongeveer €10-15 per persoon, marina-restaurants €30-50, en Kamezí bezet een heel eigen categorie.

Uitgaansleven

Playa Blanca is geen laat-op-de-avond-stadje, en dat is met opzet zo, niet uit mislukking. De meeste bezoekers zijn gezinnen of koppels die om negen uur gegeten hebben en om elf uur terug op een hotelbalkon zitten, en het stadje heeft zich met zichtbaar genoegen rond dat ritme geschikt.

Het dichtst bij een uitgaansstrip komt de Avenida de Papagayo, met Ierse en Britse pubs. Slainte The Irish Pub is het vaste punt — een terras, Guinness, live sport, en die betrouwbaarheid met een 4,5-score waardoor je tegen je derde avond de helft van de gezichten herkent.

Wil je dat de avond wat meer textuur heeft, ga dan naar de marina voor The Blue Note, een jazzbar met livemuziek, eten en wijn en een 4,6-score. Het is de enige plek in het stadje waar de nacht een soundtrack heeft die iemand met opzet heeft gekozen.

Wat te doen

De boulevard is de beste gratis activiteit in Playa Blanca en misschien wel het beste aan de plek. Hij loopt als een ononderbroken wandelroute die de oude haven, het strand van Playa Blanca, Playa Dorada, Playa Flamingo en Marina Rubicón verbindt, met onderweg steeds zeezicht, en hij verdient het om twee keer bewandeld te worden — één keer vroeg, wanneer hij toebehoort aan hardlopers en de vissersboten, en één keer bij schemer, wanneer het hele stadje erop lijkt te zijn.

De echte trekpleister ligt offshore. Museo Atlántico is het eerste onderwaterbeeldhouwmuseum van Europa: meer dan 300 ondergedompelde figuren van Jason deCaires Taylor, die op de zeebodem staan in een stilte die foto's niet helemaal kunnen overbrengen. Het is alleen per boot bereikbaar, vertrekkend vanuit de haven van Playa Blanca, en het scoort 4,8 bij duikers die heel wat riffen hebben gezien. Gecertificeerde duikers kunnen een begeleide duik boeken vanaf ongeveer €57; heb je nog nooit gedoken, dan omvat een introductiepakket van ongeveer €149 een training vooraf, en er zijn snorkel- en semi-onderzeeboottochten bij lokale exploitanten voor wie liever dichter bij het oppervlak blijft.

Terug op het land zijn de baaien van Papagayo de andere reden waarom mensen voor dit uiteinde van het eiland kiezen — goudkleurig, beschut, en bereikbaar via een ruwe, slecht aangegeven weg die echt een auto of fiets vraagt in plaats van optimisme. De markt van Marina Rubicón, op woensdagen en zaterdagen, verandert de jachthaven in een snuffeltocht langs lederwaren, wijn en sieraden.

Winkelen

Winkelen splitst zich hier netjes tussen de twee uiteinden van het stadje, en weten welk uiteinde je wilt scheelt een wandeling. De zuilengangen van Marina Rubicón herbergen het boutique-gedeelte — kleding-, sieraden- en woonwinkels tussen de restaurants, zodat een rondje snuffelen vanzelf overgaat in een drankje op een van de terrassen aan de marina.

De straatmarkt op woensdag en zaterdag is degene om omheen te plannen. Hij staat op bij de jachthaven met lederwaren, lokale wijnen en handgemaakte accessoires, en met een 4,4 is het een aangenaam uurtje in plaats van een bedevaart — ga voor de wijn, blijf voor de mensen.

Het oude-centrumgedeelte, rond de haven en het hoofdstrand, is functioneler en dagelijks nuttiger: de praktische winkels die appartementen bevoorraden en de bars rond het strand van Playa Blanca.

Waar te slapen in Playa Blanca

De oude kern, rond de haven en het strand van Playa Blanca, is de meest beloopbare basis van het stadje. Alles van Sergio's terras tot de veerhaven en de bushalte van Papagayo ligt op tien minuten lopen, wat het de voor de hand liggende keuze maakt als je geen auto huurt.

Rond Marina Rubicón — 10-15 minuten lopen of een kort ritje westwaarts — ruil je die nabijheid in voor rust, boutique-diners en de zonsondergangkant van de haven. Het stuk tussen beide, langs Playa Dorada en Playa Flamingo, is waar de meeste resorthotels liggen, dicht genoeg bij de boulevard dat het hele stadje nog te voet bereikbaar is.

De accommodatie leunt hier naar appartementen en drie- tot viersterrenhotels in plaats van budgethostels, wat bij de doelgroep past: zelfzorgende gezinnen, koppels die een week blijven, duikers die ergens een wetsuit willen ophangen. Criminaliteit is zeer laag, de boulevard is goed verlicht, de zwemstranden zijn rustig met strandwachtvlaggen in het seizoen, en de twee echte risico's zijn de bijna constante UV-straling van Lanzarote en dat ongemarkeerde pad naar Papagayo.

Hoe je je verplaatst

Er is geen trein of tram. Het Intercity-busnetwerk van het eiland, beheerd door Arrecife Bus, en een huurauto zijn de twee realistische opties, en welke je nodig hebt hangt volledig af van hoe ver je wilt rondzwerven.

Vanaf Lanzarote Airport (ACE) bereikt bus 161 Playa Blanca in ongeveer 55 minuten en stopt hij bij de veerhaven; de 162-D express verkort dat tot ongeveer 45 minuten. Een taxi of huurauto doet dezelfde rit zuidwaarts in 30-40 minuten. Binnen het stadje zelf zul je nauwelijks een van beide nodig hebben — de boulevard doet het werk en verbindt de haven, de stranden en Marina Rubicón van begin tot eind.

Een auto verdient zich terug voor twee dingen: de baaien van Papagayo en dagtochten verder weg, zoals Timanfaya. Voor de veerboot naar Corralejo duurt de overtocht 25-35 minuten en vaart hij tot 26 keer per dag bij drie exploitanten, met tarieven vanaf ongeveer €17. Kom in de zomer minstens 90 minuten van tevoren, en beschouw dat als niet onderhandelbaar als je een voertuig meeneemt — het is een kort oversteekje, maar de rij niet.