
Island guide
Lanzarote ziet eruit zoals het eruitziet omdat het eiland bijna een andere plek was geworden, en één man de autoriteiten op andere gedachten bracht.
Actuele prijzen van onze boekingspartners.
Gratis annuleren bij veel kamers. We kunnen een commissie ontvangen als je boekt.
De uitbarstingen van 1730 tot 1736, en een tweede reeks in 1824, bepalen nog steeds het karakter van het eiland. Ze bedolven een vijfde van de landbouwgrond van Lanzarote onder lava en as, dwongen hele dorpen te verhuizen en lieten het zwarte, kraterrijke landschap achter dat nu meer bezoekers trekt dan welk strand dan ook. Boeren pasten zich aan in plaats van te vertrekken: ze leerden wijn en vijgen te verbouwen in kuilen die met de hand door de vulkanische as zijn gegraven en die nog steeds de wijngaarden van La Geria bepalen.
De terugkeer van César Manrique uit New York in 1966 is het tweede bepalende moment van het eiland. Hij kwam thuis als succesvol schilder en besteedde de rest van zijn leven aan het – met succes – bepleiten dat de vulkanische kaalheid van Lanzarote meer waard was dan conventionele resortontwikkeling, en bouwde vervolgens zelf de lavatunnelcentra en klifuitkijkpunten die nu de belangrijkste toeristische trekpleisters zijn. Dat debat, tussen toeristische inkomsten en het kale landschap dat het eiland überhaupt de moeite van een bezoek waard maakt, is nog steeds actueel in de lokale politiek.

Puerto del Carmen, Costa Teguise en Playa Blanca doen de pakketreistoeristische business zoals het hoort: rijen restaurants
Uit onze gids voor Lanzarote
Kies eerst de wijk, dan volgt de rest van de reis vanzelf. Elke wijk heeft een eigen gids, met de hotels die er liggen.

Geschikt voor reizigers die een werkende Spaanse stad willen met goedkope tapasbars en een korte rit naar de luchthaven, niet een strand voor de deur; het dichtstbijzijnde fatsoenlijke zand bereik je met de bus naar Puerto del Carmen of Playa Honda.
Het enige deel van Lanzarote dat functioneert als een echte stad in plaats van een resort: rotondes, apotheken, een vismarkt, kantoormedewerkers in hun lunchpauze. De lagune aan de kust, Charco de San Ginés, omzoomd door witgekalkte vissershuisjes, is waar de hoofdstad echt mooi wordt zodra de werkdag voorbij is.
Waar overnachten Een handvol bescheiden hotels en appartementen in het stadscentrum bij de lagune; niets van resortniveau, maar handig als je laat landt of de haven dichtbij wilt hebben.
Overnachten in Arrecife
Geschikt voor een levendig eerste of tweede bezoek met prima stranden en de ruimste keuze aan restaurants en nachtleven van het eiland; sla het over als je rust wilt, want de strook komt pas echt tot bedaren in de kleine uurtjes.
De grootste resortstrook van het eiland, gebouwd langs één kustweg die kilometerslang langs Playa Grande en Playa Chica loopt. Overdag ligbedden en duikboten; na het donker verandert Avenida de las Playas in bars, karaoke en clubs die drie rijen diep zijn gestapeld, het luidst rond het Varadero-uiteinde.
Waar overnachten Appartementencomplexen en middenklassehotels liggen langs de strook zelf; de oude visserswijk bij Playa Chica is rustiger en nog steeds op loopafstand van alles.
Overnachten in Puerto del Carmen
Geschikt voor gezinnen en watersporters die stranden en behapbaar nachtleven willen zonder de uitgestrektheid van het zuiden; niet de plek om sfeer of lokale cultuur te zoeken.
Een resort uit de jaren zeventig en tachtig, aangelegd met brede avenues en een jachthaven in plaats van een organisch stadscentrum. Het is rustiger dan Puerto del Carmen en richt zich op gezinnen, windsurfers en vaste pakketreizigers die al weten naar welke bar ze teruggaan.
Waar overnachten All-inclusive resorthotels domineren; zelfverzorgingsappartementen bij Playa de las Cucharas zijn geschikt voor wie wil koken en windsurfen in plaats van vermaakt te worden.
Overnachten in Costa Teguise
Geschikt voor gezinnen die kalm water en verfijning zoeken, en voor iedereen die de veerboot naar Fuerteventura neemt; het ligt ver rijden van het noorden van het eiland, dus reken op een huurauto of taxi's als je meer wilt zien dan het resort.
Het nieuwste van de grote resorts, gebouwd aan de zuidpunt van het eiland met uitzicht op Fuerteventura aan de overkant van de zeestraat. De ontwikkeling is hier compacter en netter dan in Puerto del Carmen, met een echte jachthaven, een veerbootterminal en een reeks chique hotels in plaats van pakketreishoteltorens.
Waar overnachten Vijfsterrenstrandresorts clusteren bij Playa Dorada en Playa Flamingo; boutiquevillacomplexen liggen rustiger aan de randen van de stad.
Overnachten in Playa Blanca
Geschikt voor iedereen die wil slapen op een plek met echte geschiedenis en overdag naar de kust wil rijden; niet voor reizigers die een strand voor de deur willen, want de zee is een autorit verwijderd.
De voormalige hoofdstad, landinwaarts en onaangetast door resortbouw: geplaveide straatjes, een historische kerk en koopmanshuizen met gesneden houten balkons. Doordeweeks rustig, maar elke zondagochtend overspoeld wanneer honderden marktkraampjes de hele oude stad vullen.
Waar overnachten Een klein aantal gerestaureerde stadshuizen en pensions in de oude stad; verder zelfverzorging op het omliggende platteland.
Overnachten in Teguise
Geschikt voor reizigers die landinwaarts verblijven om de kliffen en lavatunnels van het noorden te verkennen, en voor iedereen die ochtenden zonder tourbussen wil; het is 20-30 minuten rijden naar elk strand.
Een met palmen gevuld valleistadje in het vulkanische noorden van het eiland, nog steeds werkende landbouwgrond tussen de huizen. César Manrique koos ervoor hier zijn leven door te brengen in plaats van in een resort, en het tempo dat hij aantrof is nog steeds het punt: gesloten rust tijdens de middagpauze, een zaterdagse markt, bergen aan alle kanten.
Waar overnachten Plattelandshotels en gerestaureerde boerderijen in en rond de vallei; boek vooruit buiten het hoogseizoen, want er zijn weinig kamers.

Geschikt voor surfers en iedereen die een echt ongepolijste uitvalsbasis wil; zwemmen is hier op sommige plekken alleen voor sterke zwemmers, want de Atlantische deining is echt, niet rustig als een resortzwembad.
Een laag vissersdorpje aan een drie kilometer lang strand en de steile kliffen van Famara, en het centrum van de surfcultuur van Lanzarote. Geen hoogbouw en geen barrenstrook, alleen surfschooltjes, een handvol tapasplekken en zand dat door de straten waait.
Waar overnachten Surfhostels en kleine pensions in het dorp zelf; geen grote hotels, en dat is precies het punt.
Overnachten in Caleta de FamaraDe best beoordeelde tours en tickets in Lanzarote, met actuele prijzen van Viator.








Prijzen van Viator; we kunnen een commissie ontvangen als je boekt — zonder extra kosten voor jou. Rondleidingen worden verkocht en beheerd door Viator, de handelaar. Beoordelingen worden verzameld door Viator en Tripadvisor.
Direct boeken
Live beschikbaarheid en real-time prijzen laden…
Waar je eet, drinkt en kijkt, hoe je je verplaatst en wat de inwoners van je verwachten. Open een hoofdstuk naar keuze.
Waar te eten

De enige keuken van het eiland met een Michelin-ster, rond een proefmenu dat bijna volledig werkt met producenten van Lanzarote en de Canarische Eilanden, met eigen ter plaatse gebakken brood.
Specialiteit: proefmenu rond de vangst en de producten van de dag op Lanzarote

Een strak menu rond wat de boten die dag binnenbrengen, vooral bekend om rijstgerechten met gigantische lokale carabinero-garnalen uit La Santa.
Specialiteit: rijst met carabinero-garnalen

Combineert Canarische klassiekers met Aziatische, Peruaanse en Marokkaanse technieken en koken op lage temperatuur, in een door Michelin aanbevolen keuken die nergens anders op het eiland op lijkt.
Specialiteit: vlees op lage temperatuur en tempura van Atlantische vis

Neemt eenvoudige eilandingrediënten zoals in Uga gerookte zalm en zwart Canarisch varken en maakt er een seizoensgebonden proefmenu van, gesteund door een wijnkaart rond de vulkanische wijngaarden van het eiland.
Specialiteit: vooruitstrevend Canarisch proefmenu

Een keuken van man en vrouw aan de jachthaven die een Michelin Bib Gourmand verdiende voor serieuze gerechten tegen een prijs die niet bij de setting past.
Specialiteit: seizoensgebonden proefborden van de markt

Chef Colacho kookt vier avonden per week alleen achter een open keukenraam, met één proefmenu op basis van eilandingrediënten; reserveer vooruit, er zijn maar weinig tafels.
Specialiteit: één proefmenu per avond van de chef

Een instituut aan de haven van meer dan achttien jaar, dat serveert wat de boten die ochtend binnenbrengen zonder enige pretentie behalve de vis goed bereiden.
Specialiteit: verse gegrilde vangst van de dag

Een kleine, meestal volle eetzaal pal aan het water, bij locals bekend om de allerbeste vis van de noordkust en eenvoudige Canarische bijgerechten.
Specialiteit: gegrilde lokale vis met papas arrugadas

Een gevestigde zaak aan de haven, geprezen om de versheid van de vangst en om het personeel dat je precies vertelt wat er die dag is binnengehaald.
Specialiteit: vis van de dag

Een van de rij zeevruchten terrassen boven de zwarte lagune van El Golfo, degelijk in plaats van opzichtig, gebouwd op wat er die week vers is.
Specialiteit: gegrild zeevruchtenschotel

Een no-nonsense grill bij de Mirador del Río, door locals beschouwd als het beste vlees van het eiland, rechtstreeks boven houtskool bereid met weinig anders dat de aandacht afleidt.
Specialiteit: T-bone en Iberisch varkensvlees van de houtskoolgrill

Een Argentijns steakhouse aan de jachthaven met een houtgestookte grill, waarvan de keuken het chimichurri-recept als een familiegeheim koestert.
Specialiteit: Argentijnse ossenhaas met chimichurri

Een grill verscholen tussen de vulkanen, ver van elke toeristenroute, bekend om gegrilde octopus en zonsondergangen vanaf het terras in plaats van om franje.
Specialiteit: gegrilde octopus en vlees van de houtskoolgrill

Een eetzaal op de heuvel boven de noordelijke valleien, op het hele eiland bekend om zijn geitenstoofpot en een uitzicht dat de maaltijd naar de kroon steekt.
Specialiteit: geitenstoofpot (cabrito)

Een overdekte markthal waar kraamhouders Canarische klassiekers met een persoonlijke touch koken, met geitenstoofpot en octopus met mojo als uitschieters.
Specialiteit: geitenstoofpot van de marktkraam en octopus met mojo

Het restaurant bij het boerenmonument van César Manrique, dat eerlijke, ouderwetse eilandkeuken serveert aan een grotendeels lokaal lunchpubliek.
Specialiteit: traditionele Canarische stoofschotels en gofio

Een toonbank voor pizzapuntjes met een deeg dat 96 uur rijpt, voor de prijs met ruime voorsprong de beste pizza van het eiland genoemd.
Specialiteit: pizza al taglio per gewicht

Een eenvoudige, lokale churroskraam in de hoofdstad; de bediening kan kortaf zijn als het druk is, maar de churros en chocolade zijn op en top en kosten bijna niets.
Specialiteit: churros con chocolate

Een tapasbar waar locals echt komen voor een goedkoop bord Canarische klassiekers aan de lagune, in plaats van een menu dat op dagjesmensen is gericht.
Specialiteit: Canarische tapasborden (enyesques)

Gevestigd in een karaktervol oud pand met een aangesloten natuurvoedingswinkel, en het dichtst in de buurt van een toegewijde veganistische keuken op het eiland, met een écht uitgebreid vleesvrij menu.
Specialiteit: veganistische tapas en falafel

Een cafe-bar aan het strand die er moeite voor doet om zijn linzenburgers en wraps op verzoek veganistisch te maken, in een resort waar dat zeldzaam is.
Specialiteit: huisgemaakte linzenburger
Na zonsondergang

De bekendste late club van het eiland, met vaste dj's en een dansvloer die in weekendnachten pas ruim na enen goed vol loopt.

Een disco die al lang meegaat, met een aquarium zo groot als een muur achter de bar en een publiek dat eerder uit terugkerende vaste klanten bestaat dan uit eendagsbezoekers.

Geopend door twee Nederlandse eigenaren boven de oude stad, met een uitzicht gemaakt voor zonsondergangcocktails in plaats van menigtes, en af en toe liveoptredens.

Verdeelt zich in een ontspannen rooftop boven en een formeler restaurant beneden, dus de avond kan alle kanten op, afhankelijk van je stemming.

Een terras met zeezicht en elke avond livemuziek, en een cocktailkaart die wisselt met dagelijkse specials in plaats van vast te houden aan een vaste kaart.

Een bar die de hele dag open is en na het donker uitgroeit tot de belangrijkste avondtrekpleister van het resort, met een lange cocktailkaart en de meeste avonden liveoptredens.

Gerund door broers uit Dublin, met elke avond van het jaar livemuziek uit Ierland en een publiek van vaste klanten die het als hun stamkroeg beschouwen.

Een huisband van drie leden speelt zes avonden per week een volledige rockset van drie uur, verzoeknummers inbegrepen, voor een publiek dat de tekst kent.

Een komische drag-dinnershow die al meer dan drie decennia loopt, gebouwd op zang en publieksparticipatie in plaats van een gewoon optreden.
Kunst & geschiedenis

Een 18e-eeuws fort dat Manrique overtuigde om er een museum voor hedendaagse kunst van te maken, met werk uit de 20e eeuw van Picasso, Miró, Chillida en Tàpies binnen de oude stenen muren.
Een levend monument voor de boeren van het eiland, door Manrique gebouwd uit oude scheepstanks, met een woonmuseum met gereedschap en ambachten.

Het eerste onderwaterbeeldenmuseum van Europa, met meer dan driehonderd afgietsels, waaronder de Rubicon-processie, op 12-14 meter diepte neergelaten als kunstmatig rif.

Het huis dat Manrique voor zijn eigen laatste jaren ontwierp, in de vallei ingebouwd in plaats van ertegenaan, nu een klein museum van zijn huiselijke architectuur.
Een ingestorte lavatunnel die Manrique in 1968 omvormde tot concertzaal en tuin, met een verzonken lagune en een uit het gesteente gehouwen auditorium voor 600 personen.

Een uitkijkpunt dat Manrique in de kliffen van Famara uitgroef, waarbij je La Graciosa en de zeestraat eronder door gebogen glas inkadert in plaats van vanaf een simpel platform.
Het nog altijd warme resultaat van een uitbarsting die zes jaar duurde in de jaren 1730, alleen te doorkruisen via een begeleide busroute, want zonder begeleiding wandelen is niet toegestaan.
Manriques laatste project, een oude steengroeve in terrassen met zo'n 4.500 cactussen van over de hele wereld, met een gerestaureerde windmolen in het midden.
De golven persen zich hier op de rand van de klif door oude lavatunnels, zo hard dat het klinkt als kokend water, precies aan de zuidrand van Timanfaya.
De grootste zoutpannen van de Canarische Eilanden, nog altijd met de hand bewerkt, aangelegd in geometrische roze en witte bassins tegen zwarte vulkanische grond.

Het oudste van de twee forten van Arrecife, gebouwd om de hoofdstad te verdedigen voordat Castillo de San José werd toegevoegd om die te versterken.

Een 18e-eeuws klooster in de oude hoofdstad, gewijd aan wisselende hedendaagse tentoonstellingen, gratis toegankelijk en meestal rustig buiten de zondagse markt.

Een particuliere galerie in een gerestaureerd gebouw in de vallei, met werk van lokale en gastkunstenaars, ver weg van elke resortcircuit.
Timing
Mild in plaats van koud, doorgaans 18-21°C overdag. Dit is het hoogseizoen voor winterzon voor bezoekers die aan koudere klimaten ontsnappen, dus de belangrijkste resorts blijven druk en zitten ruim van tevoren volgeboekt.
Warm, zonnig en duidelijk rustiger dan in de zomer, met de zee nog koel van de winter. April en mei gelden algemeen als de maanden met de beste prijs-kwaliteitverhouding qua weer op het eiland.
De heetste en drukste periode, met augustus op volle capaciteit op het hele eiland en temperaturen in het binnenland die de 30 graden naderen. Boek ruim van tevoren en reken op de resortstraten op hun luidruchtigst.
De zee is het warmst in september, de drukte neemt gestaag af in oktober, en de passaatwinden die het klimaat van het eiland bepalen, zijn het meest betrouwbaar voor surfers en windsurfers.
Logistiek
Lanzarote Airport (ACE) ligt een paar kilometer ten zuiden van Arrecife. Een taxi naar Arrecife duurt ongeveer 10-15 minuten, naar Puerto del Carmen zo'n 15-20, en naar Playa Blanca of Costa Teguise 25-35 minuten. Intercitybussen vertrekken buiten de aankomsthal naar de belangrijkste resorts, ongeveer van 7.00 tot 23.00 uur, en de balies voor autoverhuur staan in de aankomsthal voor wie meteen wil wegrijden.
Het busnet van Intercity verbindt Arrecife, Puerto del Carmen, Costa Teguise, Playa Blanca en de plaatsen in het binnenland, maar de dienstregeling dunt snel uit zodra je van de belangrijkste kustroutes af bent en stopt in de late avond. Je betaalt de chauffeur of met een contactloze kaart; er is geen metro of tram, dit is het hele netwerk.
Er is geen eilandbrede reiskaart die de moeite loont voor een kort verblijf. Losse ritten zijn goedkoop genoeg dat een oplaadbare buskaart zich alleen terugverdient als je weken blijft en volledig op de bus bent aangewezen, wat de meeste bezoekers niet zijn.
De oude binnenstad van Arrecife rond Charco de San Ginés en de strandpromenade van Puerto del Carmen zijn beide echt heel goed te voet te doen. Costa Teguise en Playa Blanca zijn binnen hun eigen resortzones te voet te verkennen, maar liggen ver uit elkaar. Overal elders, inclusief Teguise, Haría en de vulkanische bezienswaardigheden, heb je een auto of een georganiseerde tour nodig; er is geen praktische manier om de hoogtepunten van het eiland te voet of met de bus aan elkaar te rijgen.
Lokale etiquette
Slim reizen
Voor vertrek
Voor alles buiten je resort wel. Bussen verbinden de belangrijkste plaatsen met elkaar, maar rijden onregelmatig naar het binnenland, en de mooiste bezienswaardigheden, dorpen en stranden van het eiland liggen ver van de busroutes.
Puerto del Carmen voor de grootste keuze aan restaurants en avondleven, Costa Teguise voor een rustiger gezinsbasis met watersport, Playa Blanca voor de afwerking en de veerboot naar Fuerteventura, en in het binnenland Teguise of Haría als je liever slaapt op een plek met geschiedenis dan met een strand voor de deur.
Ja; Costa Teguise en Playa Blanca hebben beide rustige stranden, ondiepe poelen en resortinfrastructuur rond kinderen, en Timanfaya en de lavabuizen werken ook goed voor oudere kinderen.
Ja, de veerboot uit Órzola doet er ongeveer 25 minuten over en de meeste mensen doen het als dagtocht, omdat accommodatie op het eiland schaars is en snel volgeboekt raakt.
Niet bepaald zodra je weg bent van de resortstrook; hotelrestaurants en vijfsterrenverblijven trekken het gemiddelde op, maar een lunch met menu del día, lokale asadores en reizen met een huurauto houden de dagelijkse kosten ruim onder wat die resortprijzen suggereren.
Augustus is de heetste en drukste maand op het hele eiland; mik liever op mei, juni, september of oktober voor rustiger stranden en lagere prijzen zonder warm weer in te leveren.
In het hoogseizoen wel, want de begeleide busroute door het nationale park is de enige manier om binnen te komen en tourgroepen vullen die snel; buiten juli en augustus kun je vaak op de bonnefooi langskomen en dezelfde dag nog een plekje krijgen.