Morro Jable en Jandía: de zuidelijke staart van Fuerteventura, straat voor straat

De weg bereikte Morro Jable pas in 1970. Daarvoor heette dit cluster vissershuizen aan de zuidpunt van Fuerteventura Puerto de la Cebada — gerstehaven — gesticht rond 1900 en effectief afgesneden van de rest van het eiland, bereikbaar per boot en met veel geduld. Dat is een vreemd gegeven om in je hoofd te houden terwijl je over een zeepromenade wandelt die nu meer dan drie kilometer langs Playa del Matorral loopt, voorbij de vuurtoren en richting de duinen. Vijftig jaar is niets. Sommige van de oudere bewoners die op stoelen in de smalle steegjes boven de haven zitten, zijn geboren voordat het asfalt er lag.

Waar Morro Jable bekend om staat

Morro Jable is de toegangspoort tot het schiereiland Jandía, de lange zuidelijke staart van Fuerteventura, en na Corralejo in het noorden de belangrijkste badplaats van het eiland. Die typering doet het iets tekort, want de plek is nooit uitgegroeid tot één enkel resort. In plaats daarvan delen twee dorpen één strand en leven ze op twee verschillende klokken.

Wandel je de promenade van oost naar west, dan voel je de versnelling. Het uiteinde bij Jandía en Esquinzo is vakantie-infrastructuur: hotels achter zwembaden, directe toegang tot het strand, ligbedden in rijen, mensen in slippers die om elf uur 's ochtends handdoeken dragen.

Blijf je westwaarts gaan, dan sluiten de gebouwen zich aaneen, worden de steegjes smaller en kom je in de oude visserswijk rond de Plaza de los Pescadores. Hier gaan de luiken dicht voor de siësta en blijven ze dicht. Winkels gaan weer open wanneer ze opengaan. Oudere bewoners zitten buiten tot na het moment waarop bezoekers al naar bed zijn, pratend in dat onhaastige Canarische register dat nergens heen hoeft. Op dinsdag komen boeren met geitenkaas en honing. De twee helften van het dorp liggen een kwartier wandelen van elkaar en ongeveer veertig jaar in temperament, en het feit dat geen van beide de andere heeft opgeslokt, is het allerinteressantste aan Morro Jable.

Het is ook het vertrekpunt voor het wilde spul. Cofete en het natuurpark Jandía liggen achter de bergen in het westen — de reden waarom stellen hier een week naartoe komen met een gehuurde jeep en een vaag plan.

Waar te eten en te drinken

Eten splitst zich hier langs dezelfde naad als het dorp zelf: haven of oude stad, en het verschil is niet subtiel.

Beneden bij de pier is Restaurante Cofradía de viscoöperatie, en daar draait het precies om — wat de boten die ochtend binnenhaalden, eenvoudig gegrild, zonder poespas geserveerd. Het heeft een bescheiden 3.8, en dat moet je eerlijk lezen in plaats van hoopvol: dit is een werkeetzaal van een coöperatie, geen bestemmingsrestaurant. Ga voor de herkomst en het uitzicht op de boten, bestel de vis en verwacht geen sommelier.

Aan het uiterste einde van Playa del Matorral, voorbij de treden naar de vuurtoren, doet La Farola del Mar het visrestaurant met terras zoals het hoort — een 4.3 en een vrijdagse paella waar locals en vaste langdurige gasten hun planning omheen bouwen. Het is het soort lunch dat om twee uur begint en geen natuurlijk einde kent, met het zand een paar meter lager en de wind die buitengaats zijn gebruikelijke middagwerk doet.

De beste tafel van de stad is echter het moeilijkst te krijgen. La Bodega de Jandía, boven in de oude stad, werkt alleen op reservering en wordt gerund door Ramón, die traditionele Canarische tapas kookt — knoflookgarnalen, varkenswang — met een consistentie die een 4.8 oplevert en blijft opleveren. Bel vooraf. Echt vooraf. Zomaar binnenlopen en weggestuurd worden is hier een rite of passage, en het is volledig te voorkomen.

Voor iets losser en moderners past El Pellizco aan de Calle del Carmen hedendaagse technieken toe op ceviche en octopus, hangt het lokale kunst aan de muren en programmeert het livemuziek. Met een 4.7 is het het bewijs van de stad dat de oude wijk niet in aspic bewaard blijft — daar kookt iemand nog steeds vooruit.

Uitgaansleven

Laten we eerlijk zijn: Morro Jable is geen uitgaansstad, en het heeft het gezonde verstand om dat niet te veinzen. Wil je clubs, dan ben je op de verkeerde breedtegraad van het verkeerde eiland.

Wat er is, concentreert zich op twee plekken. Het Centro Comercial de Jandía, aan de resortstrip, is waar de Ierse en Britse sportbars zitten — voetbal op grote schermen, pints, het spel dat tot in de kleine uurtjes doorgaat ongeacht de tijdzone van de aftrap. Het is onbeschaamd en het werkt voor wat het is.

De andere pool is de Plazoleta de Cirilo López in de oude stad, een klein plein waar de avond zich langzaam vanzelf vormt in plaats van gepland te worden. Het ankerpunt is Bar Oasis, de vaste cocktailbar van de oude stad, gewaardeerd met een 4.5, open van halverwege de ochtend tot in de kleine uurtjes — mojito's, Aperol spritz en een lange langzame boog van koffieachtig overdag naar echte nacht. Eén zaak die veertien uur van een dag dekt, vertelt je het meeste van wat je moet weten over de lokale definitie van uitgaan.

Wat te doen

Het strand doet het meeste werk, en het doet dat op twee verschillende manieren. Playa del Matorral is breed en ondiep aan de westkant bij de hotels — het gezinsuiteinde, waar kinderen een heel eind naar buiten kunnen voordat het serieus wordt. Ga je oostwaarts richting de haven, dan steekt de wind op, wordt het water levendiger en wordt het water voor watersporten in plaats van om in te pootjebaden. Let op: de open stukken hebben sterkere stromingen; de zachtheid van het strand is lokaal, niet universeel, en zonnebrand is het andere dat mensen binnen ongeveer negentig minuten na aankomst verrast.

Die wind is de reden waarom een hele subcultuur hierheen komt. De dwarsstromende bries die Fuerteventura's reputatie op het gebied van watersport vestigde, waait betrouwbaar langs deze kust, en Otro Modo Surf School — een 4.8 — verzorgt windsurf-, kite- en stand-up paddlelessen en verhuur vanuit het dorp, gebruikmakend van die wind in plaats van ertegen te vechten. Beginners krijgen het beschutte uiteinde; wie al weet wat hij doet, wordt richting de havenkant gestuurd.

De andere onmisbare dag ligt landinwaarts en over de bergkam. De Cofete & Villa Winter 4x4-safari klimt de Jandía-bergen op en daalt af naar het strand van Cofete en de ruïne van Villa Winter, en voor de meeste bezoekers is het simpelweg de enige praktische manier om er te komen. De beoordeling van 3,9 weerspiegelt de rit meer dan de bestemming — de route is onverhard, ruw en echt ongeschikt voor een standaard huurauto. Mensen proberen het elke week met een kleine huurwagen. Sommigen betreuren dat duur. Boek de jeepsafari of huur een echte 4x4, en beschouw dat onderscheid als een regel, niet als advies.

Shoppen

Shoppen is hier bescheiden en georganiseerd per dag van de week, wat stilletjes handig is als je het eenmaal weet. Dinsdag is het boerenmarkt: geitenkaas, honing, lokale producten, het soort kraam waar de persoon die de kaas verkoopt de kaas heeft gemaakt. Het is de beste reden om een paar avonden zelf te koken, zelfs als je ergens met buffet verblijft.

Donderdag is een ander verhaal — een straatmarkt aan de Calle Bentejuy, ongeveer van 9.00 tot 14.00 uur, met kleding, lederwaren en ambachtskramen. Dit is standaard toeristenmarktgebied, met afdingen inbegrepen en verwacht. Kom vroeg voor schaduw en ruimte; tegen de middag zijn de paden vol en doet de zon echte schade.

Waar te slapen in Morro Jable / Jandía

De keuze is ongewoon duidelijk. Ten oosten van de haven is de strook Jandía en Esquinzo bijna volledig resorthotels — Hotel Riu Palace Jandía, Robinson Esquinzo Playa en Fuerteventura Princess onder andere — gebouwd voor all-inclusive pakketreizen, met directe toegang tot het strand en zwembaden. De prijzen voelen als een middenklasse resort in plaats van luxe, en het aanbod is eerlijk: je loopt je kamer uit het zand op en hoeft niet na te denken over het avondeten.

De oude stad is de andere optie, en die is goedkoper en lokaler — dichter bij de Plaza de los Pescadores, de dinsdagmarkt en de havenrestaurants, verder van de ligbedden. Kies de strook als je kinderen hebt en wilt dat het strand een verlengstuk van het hotel is. Kies de oude stad als je het dorp wilt horen in plaats van het zwembad.

Hoe je je verplaatst

Fuerteventura heeft één luchthaven, Fuerteventura Airport (FUE) bij Puerto del Rosario, ongeveer 80 km noordelijk — er is geen andere manier om in te vliegen. Vanaf daar rijdt buslijn 1 van Tiadhe tussen de luchthaven en Puerto del Rosario en Morro Jable meerdere keren per dag, met een rit van ongeveer 1u30 tot 1u45 afhankelijk van de haltes. Het is ook opvallend genoeg de enige busroute die het dorp aandoet, wat al het andere over hoe je je verplaatst bepaalt.

De alternatieven zijn een transfer of een taxi via de FV-2, of aankomen met de veerboot van Fred Olsen vanuit Las Palmas op Gran Canaria, wat een oprecht prettige manier is om aan te komen — een aankomst in de haven van een dorp dat zijn eerste zeventig jaar alleen over zee bereikbaar was.

Eenmaal hier heb je geen auto nodig voor het dorp. De oude stad, de haven en de resortstrook zijn allemaal te voet te doen, aaneengeregen langs die ene promenade. Je wilt een auto — idealiter een echte 4x4 — op het moment dat je westwaarts kijkt richting Cofete en het natuurpark Jandía, of noordwaarts naar de rest van het eiland, dat meer dan een uur verderop ligt. Dat is de ruil die Morro Jable je vraagt: een dorp dat je van begin tot eind kunt lopen, met daarachter een wildernis die vier aangedreven wielen vereist.